ΕΡΤ

 To κλείσιμο της ΕΡΤ που συντελέστηκε κατά τρόπο παράφορα αντισυνταγματικό προκάλεσε σοκ όχι μόνο στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και σε διεθνές επίπεδο, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την πολύτιμη προσφορά της στην ενημέρωση, τον πολιτισμό, αλλά και την παιδευτική της πτυχή.

Παράλληλα η απόφαση του Πρωθυπουργού ανέδειξε ένα μείζον ζήτημα, εκείνο της παραβίασης των πάγιων κανόνων της Δημοκρατίας και της αγνόησης των δύο εταίρων στη συγκυβέρνηση . Αγνόηση δηλαδή της κοινοβουλευτικής διαδικασίας που μεταφράζεται ως έλλειψη στοιχειώδους συνταγματικής υποχρέωσης προς το νομοθετικό σώμα , που μόνο αυτό αποτελεί την νομιμοποιημένη βάση των όποιων αποφάσεων , όταν μάλιστα θίγονται βασικές αρχές που προστατεύουν τα δημόσια αγαθά όπως αυτό της δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφωνίας που υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους .

Πολύ δε περισσότερο όταν  η Ελλάδα ζει κάτω από ένα ιδιότυπο καθεστώς  εξάρτησης από τις δανείστριες δυνάμεις .

Η μη συμμόρφωση στην απόφαση του ΣΤΕ αποδεικνύει την υπεροψία της εξουσιαστικής επιβολής ενώ κατ΄ουσία δεν διαθέτει την τυπική – αριθμητικά πλειοψηφία.

Και σωστά οι ενώσεις των διοικητικών δικαστών και των δικαστικών Λειτουργών  του Ελεγκτικού Συνεδρίου  τόνισαν ότι « μόνον όταν το σύνταγμα και ο νόμος είναι κυρίαρχα και υποτάσσονται σε αυτά και οι ίδιοι οι κυβερνήτες τότε μόνο η πολιτεία ευημερεί ».

Και η αλήθεια κατατέθηκε από τον κ. Σαμαρά στην συνέντευξή του στο Βήμα 23/6/2013 ο οποίος τόνισε ότι έπρεπε να απολυθούν  οι 2…..εργαζόμενοι και αν περιμέναμε την ισχύουσα οδό τότε θα χρειαζόταν πέντε χρόνια.

Δεν αιτιολόγησε όμως γιατί ήταν «σύμβολο φαυλότητας η ΕΡΤ» και δεν ανέφερε ποιοί είχαν την ευθύνη των κοστοβόρων αναθέσεων. Εδώ βλέπουμε και τον άκρατο αυταρχισμό που βρήκε την εφαρμογή του στο κλείσιμο της ΕΡΤ.

Δυστυχώς η δέσμευση για 150000 απολύσεις στο Δημόσιο δεν πλανάται ως φάντασμα αλλά εξελίσσεται  σε τραγωδία με δεδομένο το 1,5 εκατομμύριο ανέργους .

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό.
 Έξοδος της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση και συγκρότηση της δικομματικής κυβέρνησης Ν.Δ. ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ. Μια συγκυβέρνηση δέσμια επιλογών της πιο άγριας δημοσιονομικής προσαρμογής χωρίς εθνικό σχέδιο που να προσδιορίζει την πρόταση εξόδου από την λιτότητα,  την ύφεση  την ανασύνταξη της χώρας.

Δεν υπάρχει στη πολιτική της το στοιχείο της δικαιοσύνης που είναι η ελάχιστη αξίωση που μπορεί να στηρίξει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια .
Δεν είναι τυχαίο ότι δεν μπορούν οι συγκυβερνώντες να προσφέρουν μια στέρεη εναλλακτική πρόταση για την ανάπτυξη , για την προστασία της κοινωνικής ασφάλισης , το κράτος πρόνοιας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Όσοι έχουν πολιτική συνείδηση των διακυβευμάτων με πρώτο εκείνο της Δημοκρατίας πρέπει να κινητοποιήσουν κάθε πολίτη για την διεκδίκηση και υπεράσπιση των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων.

Χωρίς Δημοκρατία δεν υπάρχει κράτος δικαίου, χωρίς συνδικάτα, δεν υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα , με γονατισμένους πολίτες δεν υπάρχει ελπίδα  , με τη νέα γενιά στο περιθώριο δεν υπάρχει μέλλον.
Η συμπαράταξη όλων των δημοκρατικών δυνάμεων που πιστεύουν στα ιδανικά μιας ευνομούμενης πολιτείας μπορεί να γίνει το μετερίζι των αληθινών  αλλαγών.

Δημοσιεύτηκε στο «Παρόν» 30/06/2013 – Στα site, στην «Αλλαγή» 05/07/2013