Ομικία για προϋπολογισμό 2012 (Video) - 04/12/11

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η χρηματοοικονομική κρίση στις ΗΠΑ, η οποία επεκτάθηκε στην Ευρώπη, βυθίζοντας την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση, οι κυρίαρχες αντιλήψεις για τις αυτορυθμιζόμενες αγορές και την ελαχιστοποίηση της παρέμβασης του Κράτους έχουν ανατραπεί.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αυτή η χρηματοπιστωτική αστάθεια επέβαλε και σκληρά δημοσιονομικά μέτρα.
Συζητούμε τον προϋπολογισμό σε συνθήκες κρίσης χρέους, αλλά και περιορισμού επενδύσεων, με αποτέλεσμα την ένταση και γενίκευση της ανασφάλειας των λαών. Τελικά, ο προϋπολογισμός του 2012 συντάχθηκε στη δυσκολότερη οικονομική συγκυρία της σύγχρονης μεταπολεμικής ιστορίας της χώρας και στο γενικότερο κλίμα ύφεσης και δημοσιονομικής κρίσης παγκοσμίως. Διακρίνεται, όμως, από σύνεση και πλήρη συναίσθηση της σημερινής οικονομικής συγκυρίας.
Μπορούμε να πούμε ότι είναι ένας ρεαλιστικός προϋπολογισμός. Θέτει δύσκολους στόχους, αλλά μπορούν να πραγματοποιηθούν, αν εφαρμοστούν όσα μέχρι σήμερα θεσμοθετήθηκαν, κατανοώντας όλοι ότι είναι η τελευταία μας ευκαιρία για ανάκαμψη.
Ήδη το 2011 μειώσαμε σημαντικά το έλλειμμα, ενώ το 2012 αναμένεται περαιτέρω μείωση στο 6,7% του ΑΕΠ, και με το PSI στο 5,4 %. Με το κούρεμα του χρέους και την εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων, αναμένεται σημαντική μείωση του χρέους και των μελλοντικών καταβολών για τόκους.
Αργήσαμε δυστυχώς πολύ να κατανοήσουμε ότι η έξοδος από την κρίση δεν επέρχεται με μονόπλευρες προσπάθειες, αλλά με συνεργασία και συλλογική προσπάθεια. Ήδη ο λαός μας το αποδέχθηκε και υπέστη πολλές θυσίες για τη στήριξη της χώρας του. 
Αυτό που απουσίαζε ήταν η κατανόηση της ευρύτερης σημασίας της πολιτικής σύμπνοιας, η συναίσθηση της κοινής ευθύνης και του κοινού χρέους των πολιτικών κομμάτων για την αντιμετώπιση όχι μόνο των δημοσιονομικών δεινών, αλλά και των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.
Άλλωστε σήμερα υπάρχουν αποφάσεις, που δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις. Προωθούνται μεταρρυθμίσεις όπου ήταν αδύνατον να γίνουν πριν από την κρίση. Οι ατομικές συμπεριφορές υποχώρησαν και υποτάχθηκαν στο συλλογικό καλό για να υπηρετηθεί ο μέγιστος σκοπός, η διάσωση της Ελλάδας.
Υπό τις συνθήκες αυτές και δεδομένου ότι τα μέτρα έχουν ήδη θεσμοθετηθεί, υπάρχουν όλα τα εχέγγυα ώστε οι προβλέψεις αυτού του προϋπολογισμού να επαληθευθούν και στο τέλος του 2012 να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και μικρότερο δημόσιο χρέος.
Βασική προϋπόθεση, βέβαια, είναι να εφαρμοστούν πιστά όσα συμφωνήθηκαν στις 26-27 Οκτωβρίου, αλλά να σταθεί και όρθια η Ευρωζώνη, ώστε να επιτευχθεί η βαθύτερη πολιτική και οικονομική ενοποίηση.
Στόχος μας δεν είναι μόνο η προσωρινή διάσωση της οικονομίας και η χρόνια στήριξη στο δανεισμό. Άμεσος στόχος είναι ν’ απαλλαγούμε από τις αγκυλώσεις μας, ώστε να βασιστούμε σταδιακά στις δικές μας δυνάμεις, να εισέλθουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, να προσελκύσουμε επενδύσεις, να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις, να μειώσουμε το κύμα ανεργίας, να ισχυροποιήσουμε το κοινωνικό Κράτος, να προωθήσουμε τα προϊόντα μας, να επενδύσουμε στον τουρισμό και βαθμιαία να αναστρέψουμε την πορεία της βαθειάς ύφεσης και των επιπτώσεών της.
Να σημειώσουμε ότι είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ήδη το 2011 είχαμε αύξηση στις εξαγωγές υπηρεσιών και προϊόντων, και το 2012 αναμένεται περαιτέρω αύξηση.
Ομοίως, μεγάλη άνοδο παρουσίασε το 2011 ο τουρισμός, με αύξηση των κερδών κατά εξακόσια τέσσερα (604) εκατομμύρια ευρώ και παράλληλη αύξηση των θέσεων εργασίας. Σύμφωνα, μάλιστα, με το Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), με τους σωστούς χειρισμούς οι θέσεις εργασίας σε τουριστικά επαγγέλματα, μπορούν να αυξηθούν μέχρι το 2019 τουλάχιστον κατά 360 χιλιάδες.
Ταυτόχρονα, θα βοηθήσουν και οι δημόσιες επενδύσεις, αφού θα απορροφήσουν μεγάλο μέρος των δαπανών του προϋπολογισμού, προερχόμενο κυρίως από κονδύλια της ΕΕ.
Το 2012, μάλιστα, αναμένεται να απελευθερωθούν κονδύλια του ΕΣΠΑ, έτσι ώστε να υλοποιήσουμε μεγάλα έργα υποδομών, έργα στους οδικούς άξονες και τις συγκοινωνίες, έργα περιφερειακής ανάπτυξης κτλ., με αύξηση της κοινοτικής συμμετοχής από 85% σε 95% στα συγχρηματοδοτούμενα έργα, που πέρα από τα άμεσα οφέλη στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής θα συμβάλουν και στην καταπολέμηση της ανεργίας.
Και επειδή και η οικονομία είναι ψυχολογία, χρειάζεται να δούμε το συντομότερο δυνατόν και κάποιες επενδύσεις, και επιτέλους κάνω έκκληση στην Κυβέρνηση για τον οδικό άξονα Κορίνθου- Πατρών, διότι δεν μας τιμά η εικόνα ενός τέτοιου δρόμου, που απειλεί καθημερινά την ασφάλεια των χρηστών και υπονομεύει την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.
Παράλληλα, πρωταρχικό μέλημα για το 2012 θα πρέπει να είναι η θεσμοθέτηση και εφαρμογή ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος, με ειδική μέριμνα για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, που επλήγησαν από τα σκληρά μέτρα, και επομένως αντίστοιχη κατανομή βαρών για να επιτευχθεί φορολογική δικαιοσύνη.
Δεν μπορούμε, βέβαια, να μιλάμε για ανάπτυξη, αν δεν συνεχίσουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές:
-στο Κράτος, στο πολιτικό και διοικητικό σύστημα,
-στη συγκρότηση ενός ασφαλούς μηχανισμού είσπραξης των εσόδων του Κράτους, που θα στελεχώνεται από ενσυνείδητους λειτουργούς,
- στο μηχανισμό πάταξης των επίορκων εισπρακτικών οργάνων,
- στην πάταξη της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης,
-αν δεν δώσουμε σάρκα και οστά στο παραγωγικό μοντέλο και μάλιστα αν δεν εξειδικεύσουμε χωρίς καμία καθυστέρηση τις δυνατότητές μας στον γεωργικό- κτηνοτροφικό- τουριστικό τομέα και στην αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της χώρας.
Παράλληλα, χρειάζεται να χειριστούμε με μεγαλύτερη σύνεση τις σημερινές προκλήσεις και να απαλύνουμε τα σοβαρά προβλήματα, που προκάλεσε η αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους, όταν υπό την πίεση των περιστάσεων και των ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων, πήραμε αναγκαία αλλά ταυτόχρονα επώδυνα μέτρα, που διέρρηξαν τις σχέσεις εμπιστοσύνης με την κοινωνία, που είχαν οικοδομηθεί τις περιόδους των μεγάλων ρυθμών ανάπτυξης.
Οι στόχοι μας πρέπει να προσβλέπουν στην επαναφορά της χαμένης αισιοδοξίας και επίκεντρο πρέπει να είναι η εμπέδωση του περιεχομένου της Δημοκρατίας. Και αυτή υπηρετείται μέσα από την αξιοπιστία των θεσμών, τις αρχές της ισότητας των ευκαιριών, την κατοχύρωση του Κράτους Δικαίου και κυρίως της αλληλεγγύης.
       Είναι στο χέρι όλων των πολιτικών δυνάμεων να ζωντανέψουν την ελπίδα των πολιτών, διότι η συλλογική μας μοίρα διαμορφώνεται ταυτόχρονα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ύψιστη υποχρέωσή μας είναι να προστατεύσουμε την ποιότητα ζωής και την καθημερινότητα των πολιτών για να μη ζήσουν τον εφιάλτη της δυστυχίας.
Γι’ αυτό και χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με πολιτικά πρόσωπα που θα μπορούν να συνεννοούνται, να σχεδιάζουν ακριβοδίκαια για να είναι εφικτή μια ουσιαστική ανάπτυξη μέσα από θεσμικές ρυθμίσεις, που θα υπηρετούν τα ευρύτερα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας μας.
Άλλωστε, οφείλουμε με ψυχραιμία να προβούμε σε μία ειλικρινή ανασκόπηση των μέτρων που πήραμε και των αποτελεσμάτων τους, ώστε να σχεδιάσουμε και να ιεραρχήσουμε τους στόχους για δίκαιη διανομή πλούτου και ευκαιριών, ανάλογα με τις θυσίες και ανάγκες των πολιτών, να ενισχύσουμε τις κοινωνικές αξίες στις βάσεις της Δικαιοσύνης, της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού.
Με αυτές τις σκέψεις στηρίζω τον προϋπολογισμό, ως σύνολο στόχων και δράσεων, που γεννά ελπίδα για το αύριο. Αν οι στόχοι αυτοί επιτευχθούν, θα δοθεί μια μικρή έστω πνοή στην οικονομία μας, για να μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα αρχή σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.